با اون غرور لعنتی زندگیمو بهم زدی

                                                        ازم گرفتی عشقتو بختمو بد رقم زدی

گفتی بشین تو قلب من چیزی نگو جایی نرو   

                                                       گفتی بجز من دلت حتی نباشه آرزو

با هیشکی گفتی حرف نزن

                                                      نگاه نکن به هیچ کسی

 

 

 گفتی اگه جز این بشه دیگه به من نمی رسی

                                                                       دیونه چشات بودم گفتم هر چی تو بگی

صدات بهم نفس می داد

                                              گفتم همینه زندگی. . .                              همینه زندگی. . .

 

 

  از همه کس گذشتمو با همه عالم بد شدم

                                                                     دیونه تو بودمو از زندگی بلد شدم

می گفتی گه گاهی به من یه جمله

                                                                     دوست دارم. . . ! ! !

 

 

 من به همین راضی بودم که از تو دست برندارم

                                                                       اما یه روزی رسید و من از چشای تو افتادم

منی که حتی جونمو برای چشمات می دادم

                                                                       تموم زندگیم بودی چرا باهام غریب شدی؟

نمیشناسم دیگه تو رو ! ! !        یه جورایی عجیب شدی! 

 

 

 دورو برت شلوغه نه؟       روزات قشنگه این روزا ! ! !

                                                             واسه تو تکراری شدم؟      آره. . .  همینه بی وفا

این رسم عاشقی نبود

                                             زندگیتم عادی می شه

 

 

 اونوقت می فهمی هیچ کس مثل من عاشقت نمی شه

                                                                    آره

                                                          اونوقت می فهمی کسی مثل من عاشق نمی شه

 

   

 

 کاش می شد از نگاه پنجره

وسعت بی انتهای عشق را اندازه کرد.

از کران بیکران خستگی

هر نفس امید را با عشق هم پیمانه کرد.

کاش می شد کاش می شد از افق تا ساحل سرد خیال

یک بغل خورشید را با کوه و دشت هم خانه کرد.                                

 

 

 

هر شب وقتي تنها ميشم حس

 

ميكنم پيش مني ......

  

دوباره گريم ميگيره انگار تو

 

آغوش مني .......

 

 

روم نميشه نگات كنم وقتي كه اشك

 

 

تو چشمامه ......

 

 

وقتي نيستي پيش من انگار دستات

 

 

تو دستامه........

 

 

 

اگر در كهكشاني دور

دلي يك لحظه در صد سال

ياد من كند

_ بي شك _

دل من در تمام لحظه هاي عمر

به يادش مي تپد پر شور...

 

الهی که شفا پیدا کنی تو

 واسه دردات دوا پیدا کنی تو

 

 

 

تو این دنیا که بیوفایی رسمه رفیق با وفا پیدا کنی تو

عمراً تموم دنیا رو بگردی مثِ من عاشقی پیدا کنی تو

 

 

 

 

برا ، افسانه من نا تمومه

بدون اگه بری کارم تمومه

 

 

 

بهت گفتم بیا دنیای من باش

کنارت ، حتی مُردن آرزومه

 

 

شنیدم تو دلت انگار میگفتی ، که عاشقی کجاست ؟ وفا کدومه ؟

 

 

 

می خوام به سردی شبها بخندم

می خوام به پوچی فردا بخندم

 

 

 وقتی می بینمت با دیگرونی تو اوج گریه هام میخوام بخندم

 

 

 

میخوام داد بزنم تنهای تنهام

میخوام وقتی میگم تنهام بخندم

 

 

 

منم تو شهر غم زندونیه تو

غم و غصه دل ارزونیه تو

 

 

نگو دوست دارم به یه غریبه

میشه اون مثِ من زندونیه تو

 

 

رسیده اون شبی که تو می خواستی

چقدر آخر مهمونیه تو